Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ: ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ

Τελικά τι είναι αυτό που μας συμβαίνει; Για να αντιληφθούμε τον τελικό αντίκτυπο των πολιτικών που εφαρμόζονται στον κλάδο μας, αρκεί να έχουμε τη διάθεση να διδαχθούμε από την ιστορία των άλλων. Και η ιστορία της ήττας των φαρμακοποιών ιδιοκτητών ανεξάρτητων φαρμακείων της Ισλανδίας μέσα από τη μελέτη του τμήματος κοινωνικής φαρμακευτικής του πανεπιστημίου της Δανίας (Department of Social Pharmacy, Royal Danish School of Pharmacy, Copenhagen, Denmark) έχει να μας προσφέρει την αποκρυσταλλωμένη γνώση που χρειαζόμαστε.


Το αντικείμενο της μελέτης συνοψιζόταν στο εξής ερώτημα: κάτω από ποιες συνθήκες μπορεί ένας επαγγελματικός κλάδος να συνηγορήσει σε εκείνες τις κυβερνητικές πολιτικές που οδηγούν στην απορύθμιση (καλείται monopoly στο άρθρο) του επαγγέλματος και τελικά στην ίδια την αποσύνθεσή του;
Οι συγγραφείς της μελέτης καταλήγουν ότι τρεις παράγοντες συνετέλεσαν στη διάρρηξη του ρυθμιστικού πλαισίου της φαρμακευτικής νομοθεσίας:
1. η σαφής κυβερνητική βούληση για την εφαρμογή νέων πολιτικών ανταγωνισμού και απορρύθμισης.
2. η σαφής κυβερνητική βούληση για τη μείωση των δαπανών υγείας
3. οι εσωτερικές διαιρέσεις των μελών που απαρτίζουν τον συγκεκριμένο επαγγελματικό κλάδο.
Μάλιστα για το τρίτο σημείο οι ερευνητές μπόρεσαν να διακρίνουν τουλάχιστον τέσσερις τέτοιες εσωτερικές διαιρέσεις μεταξύ:
1. φαρμακοποιών αστικών κέντρων και επαρχίας
2. εργοδοτών και εργαζόμενων
3. διαφορετικών επιπέδων εκπαίδευσης μεταξύ των φαρμακοποιών
4. και τέλος μεταξύ νέων και παλαιών φαρμακοποιών.
Το συμπέρασμα της μελέτης είναι το εξής: Το άρθρο αυτό δείχνει πώς ένα επάγγελμα που αποδυναμώθηκε από τις εσωτερικές διαμάχες μετατράπηκε σε θήραμα για τις πολιτικές περικοπής των δαπανών για την υγεία. Αυτή η μελέτη παραθέτει ένα παράδειγμα του πώς οι εσωτερικές συγκρούσεις, όχι μόνο αποδυναμώνουν ένα επάγγελμα, αλλά δημιουργούν ένα ευνοϊκό κλίμα ώστε να χαθεί το ρυθμιστικό πλαίσιο . Τα ευρήματά μας εγείρουν θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με το μέλλον των επαγγελμάτων στην κοινωνία σήμερα. (Social Science & Medicine, 1999)
Αν κανείς σκεφτεί ότι από τις τρεις αρχικές προϋποθέσεις για τη διάρρηξη του ρυθμιστικού πλαισίου οι δύο, δηλαδή η κυβερνητική βούληση για την εφαρμογή νέων πολιτικών ανταγωνισμού και απορρύθμισης καθώς και η προσήλωση στημείωση των δαπανών είναι ομολογημένη και φανερή, μας μένει μόνο η τρίτη για να ολοκληρωθεί το εγχείρημα. Είναι εύλογο ότι για το σκοπό αυτό, οι όποιες διαφορές υπάρχουν θα τροφοδοτηθούν προκειμένου να διογκωθούν τόσο, ώστε το βάρος τους να συνθλίψει τη σπονδυλική στήλη του κλάδου που δεν είναι άλλη από τη συνοχή και την εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών του, στην επίτευξη των κλαδικών του αιτημάτων. Δική μας υποχρέωση είναι να αναγνωρίσουμε και να απαξιώσουμε αυτές τις δηλητηριώδεις ενέργειες που σπέρνουν διχόνοια και αν όντος επιδιώκουμε να πορευθούμε και να αγωνιστούμε με αυτοπεποίθηση για τη σωτηρία του τμήματος της πρωτοβάθμιας περίθαλψης που έχουμε αναλάβει καθώς και τη δική μας, θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να μάθουμε από την ιστορία των άλλων.



Soc Sci Med. 1999 May;48(9):1247-58.

No struggle, no strength: how pharmacists lost their monopoly.

Source

Department of Social Pharmacy, Royal Danish School of Pharmacy, Copenhagen, Denmark. jam@mail.dfh.dk

Abstract

Research accounts of the struggle of professions to attain and maintain a monopoly, strategies of exclusion and usurpation, make for interesting and often exciting reading. The purpose of this article is to present a less frequently reported phenomenon–the study of a profession that had a monopoly, and then lost it. The authors attempt to answer the question: under what circumstances will a profession support the state in breaking their own monopoly? The study looked at the pharmacy profession in Iceland in the light of the recent change in drug legislation. Interviews with key actors in the pharmacy profession were conducted to gain an understanding of how they interpreted and experienced this change. Three factors contributed to the break in the professional monopoly: (1) political desire to take advantage of new competition and deregulation policy, (2) desire to cut the health budget and (3) internal divisions within the profession. The results of the study revealed at least four internal divisions within the pharmacy profession: (1) urban/rural, (2) employer/employee, (3) lower/higher education and (4) young/old. The article illustrates how a profession weakened by internal strife became prey to the government’s cost cutting activities. This study is an example of how internal conflicts not only weakened the profession, but created a climate conducive to losing its monopoly. Our findings raise fundamental questions about the future of professions in society today.
PMID:

10220023

[PubMed - indexed for MEDLINE]